|
Tayyut
ur inu d remwaj n
rebhâr ihaj
d assam d wajjaj d rfwar umeqraj
ayetma d igedwar x tma n yebriden
tetten besseghdyar imummuten gheryen
tayyut d reâjaj tegg°ar am uzzewwaj
dcar-a di rhâwj taqbitcin di ttewj
mjar a yacewwar mjar min ighemyen
war ghak rad cbar kucci atawyen
rqendir ûsennaj yexsi wâewwaj
tadjest-a têhwaj ttaftic i têhdaj
tirelli d rfadj
|
Mist*
Mijn hart is als
de golven van de stormende zee
Als de bliksem en de donder, als de stoom van de ziedende ketel.
Want mijn broeders zijn als vodden in de goot.
Met brandnetels doen zij hun maal.
Diep liggen hun ogen in de oogkassen.
Mist en stof waren rond als een marskramer.
Dit dorp is in armoede gedompeld en
Van gindse stam zijn de bewoners weggetrokken.
Oogst het graan, boerenknecht, oogst alles wat er groeit.
Nog geen handbreed land is het jouwe.
Alles hebben ze afgenomen!
Lamp, waarom ben je uitgegaan en heb je het laten afweten?
De duisternis schreeuwt om een brandende pit.
De vrijheid ligt in het verschiet!
* Mist is hier een
metafoor voor de armoede die heerst in de door Berbers bewoonde berggebieden.
De dichter/zanger uit zijn woede daarover.
De oorspronkelijke
tekst met een Nederlandse vertaling van Roel Otten
|